[Kuroko-Fanfic] Blue Flame 12 /AoKaga/

posted on 28 Jul 2014 02:18 by taminkn in Fanfic directory Fiction, Cartoon
ตอน 12 มาแล้วค่ะ
มาอัพดึกๆเพราะเพิ่งเสร็จจากงานประจำค่ะ
พยายามมากที่จะให้ได้ตอนใหม่ออกมาให้ไวที่สุด 
จริงๆไม่ใครนอนดึกเพราะมันจะทำให้ทุกอย่างคลาดเคลื่อนได้
แต่ก็อยากจะปั่นอ่ะน้าาาา
 
ปล. ไมไ่ด้เกลาค่ะ ถ้าแปลกๆไปขออภัย
ปล.2 ตอนนี้มันตอนของคู่แย่งซีน แต่ก็เคยบอกไว้ว่าจะมีคู่รองกับคู่ไม่ฟันธงอยู่ด้วย
ปล.3 ใครสังเกตไหมว่าอาคาชิเราไม่ได้ตาสองสี เรากะให้เป็นอาคาชิที่รวมร่างกัน(?)เรียบร้อยแล้วอ่ะนะ
ปล.4 ยังเป็นฟิคฟ้าไฟนะ
 
 
 
******************************************
 

ตอน 12

 

               ฟุริฮาตะตื่นมาในตอนเช้ามืดเพราะศรีษะเขาไปชนกับโต๊ะวางทีวีเครื่องเล็กที่มุมห้อง เด็กหนุ่มเซย์รินงัวเงียลุกขึ้นนั่งมาดูสภาพนอนกลัวหัวกลับหางของตนเอง ตอนที่ไปเข้าค่ายเก็บตัวเขาก็นอนดิ้นจนไปอยู่ใต้โต๊ะเหมือนกัน ฟุริฮาตะคิดว่ายังดีที่เขาไม่นอนดิ้นเข้าไปในฟูกของฮิมูโระหรือนอนกลิ้งไปทางที่พวกคางามินอนอยู่ แบบนั้นมันน่าอายเกินไปล่ะ ฟุริฮาตะบิดขี้เกียจก่อนออกจากห้องเพื่อไปเข้าห้องน้ำ

หลังจากล้างหน้าล้างตาแล้วฟุริฮาตะก็ไม่อยากกลับไปที่ห้อง เพราะเขาไม่อยากกวนคนที่ยังหลับอยู่ และอีกอย่างคือเขาไม่อยากไปนั่งมองคางามิกับอาโอมิเนะนอนกอดกัน  มันชวนให้รู้สึกเขินพอๆกับที่น่าอิจฉาอยู่ไม่น้อย นอกจากรุ่นพี่ซึจิดะแล้ว ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนที่จะมีแฟน(แต่ไม่เป็นทางการ)เป็นคนที่สองในทีมคือคางามิ ฟุริฮาตะอดขำไม่ได้ว่าคนอื่นๆในทีมจะทำหน้ายังไงเมื่อรู้ว่าคางามิคบอยู่กับอาโอมิเนะ  เด็กหนุ่มคิดเล่นไปเรื่อยเปื่อยถึงความรักของเพื่อนจนทำให้นึกไปถึงตนเอง

เออใช่ เขาอกหักอยู่นี่หว่า

แล้วอาคาชิก็อยู่ที่นี่ด้วย.....

“โอ้ยย ลืมไปได้ไงน้า” ฟุริฮาตะขยี้ผมตัวเองระหว่างที่เดินไปทางห้องรับแขกร่วมชั้นสองของเรียวกัง “ทำไมอาคาชิต้องมา....” เมื่อเห็นว่ามีใครนั่งอยู่ที่โต๊ะรับแขกริมระเบียงเด็กหนุ่มก็หุบปากทันที

“ฉันทำไม?” อาคาชิถามฟุริฮาตะ  เขาตื่นเช้ามานั่งดูบรรยากาศรอบออนเซ็นที่ริมระเบียง และไม่คิดว่าจะเจอกับฟุริฮาตะเข้าพอดี

“เอ่อ....ป่าว...” ฟุริฮาตะโกหกออกไป ในใจเขาเถียงกลับว่ามี! เขายังไม่พร้อมเจอหน้าอาคาชิตอนนี้ไง! ทำไมอาคาชิไม่ทำตัวเป็นตัวละครลับค่าตัวแพง นานๆทีจะออกฉากมาสักทีนึงล่ะ .....แต่ก็ได้แต่เก็บคำพูดเหล่านี้ไว้ในใจ

ถึงอย่างนั้นคนที่โดนนินทาซึ่งๆหน้าก็รู้อยู่ดี “นึกว่านายดีใจที่ได้เจอฉัน” อาคาชิหัวเราะเบาๆเมื่อฟุริฮาตะหันมามองเขาตาโต “ฉันไม่ได้ลืมนะว่าตัวเองถูกชอบอยู่”

ฟุริฮาตะหลบตาอาคาชิ “ก็....ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะดีใจ....ซะทีเดียว”  ก็ต้องมีคาดหวังว่าจะเจอบ้างล่ะ นิดๆหน่อยก็ยังดีแต่ต้องไม่ใช่หลังจากถูกหักอก.......แล้วเขาดันบอกอาคาชิไปว่ายังไงก็จะชอบอาคาชิต่อไปอีกต่างหาก

ดูดันทุรังชะมัด

เกิดความเงียบขึ้นในชั่วอึดใจจนรู้สึกเหมือนกับว่าลมหนาวภายนอกทะลุผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่เข้ามาได้ ท้องฟ้าที่ยังเป็นสีน้ำเงินเข้มยิ่งทำให้บรรยากาศอึดอัดมากขึ้น ฟุริฮาตะลังเลว่าจะกลับไปที่ห้องพักดีหรือไม่อาคาชิก็ชี้ให้ดูบางอย่างนอกหน้าต่าง

“ดูสิ มีทานูกิเข้ามาใกล้เรียวกังด้วย” ถึงจะงงๆที่ถูกชวนให้ดูทานูกิ แต่ฟุริฮาตะก็เดินเข้าไปใกล้หน้าต่างบานใหญ่เพื่อดูทานูกิกลุ่มนึงที่เดินไปมาแถวเรียวกัง “ฟ้ายังมืดอยู่ เจ้าพวกนี้เลยยังไม่กลับรังล่ะมั้ง” อาคาชิว่าขณะมองไปยังทานูกิจากชั้นสองของเรียวกัง

“มีตัวลูกด้วย” ฟุริฮาตะชี้ไปที่ตัวที่เล็กที่สุดในกลุ่ม “เหมือนหมาเลย เลี้ยงได้ไหมนะ?” เด็กในเมืองใหญ่อย่างเขาการจะได้เห็นสัตว์ในธรรมชาติคงมีแต่ในทีวี ฟุริฮาตะเลยอดตื่นเต้นไม่ “น่าเรียกให้คางามิมาดูด้วย หมอนั่นต้องชอบแน่”

 “นายน่าจะชอบมันมากกว่าอีกนะ” อาคาชิยิ้มกับท่าทางของฟุริฮาตะ เขาไม่คิดว่าเด็กผู้ชายวัยม.ปลายจะดีใจที่ได้เห็นทานูกิ

ฝ่ายที่ได้เห็นรอยยิ้มของกัปตันราคุซันถึงกับหน้าแดงจนต้องรีบหันหนีไปอีกทาง รอยยิ้มทำให้ดวงตาสีแดงดูมีเสน่ห์ขึ้น ทั้งหน้าทั้งในอกของฟุริฮาตะร้อนขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ขนาดไม่มีกรรไกรกับเนตรจักรพรรดิ์เขายังถูกโจมตีไม่ยั้ง จะเป็นอาคาชิตอนใจดีหรือเผด็จการก็รับมือไม่ไหวอยู่ดีนั่นล่ะ ฟุริฮาตะอยากจะวิ่งออกไปจากเรียวกังซะตอนนี้ เผื่ออากาศหนาวจะช่วยทำให้เขาหายร้อนได้ ไม่สิ! จมตัวเองลงหิมะแล้วหายไปเลยดีกว่า

ใจเขาไม่ได้เสริมเหล็กมานะ!

“ฉัน....กลับห้องล่ะ” เด็กหนุ่มทีมเซย์รินรีบหาทางออกให้ตัวเอง เขายอมไปนั่งดูคางามิกับอาโอมิเนะนอนกอดกันดีกว่าอยู่คุยกับอาคาชิต่อ ไม่อยากนั้นเขาจะตายเพราะหัวใจทำงานหนักเกิน

“โอ้ ฟุริฮาตะคุง อาคาชิจจิ อรุณสวัสดิ์” คิเสะ(ที่หน้าผ่องมาแต่ไกล)เดินเข้ามาคว้าไหล่ฟุริฮาตะไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะทันหันหลังเดินกลับห้องเสียอีก “วันนี้ตื่นเช้ากันจัง แอบมานัดเจอกันหรือไงน้า เอ๊ะ! หรือมาดูพระอาทิตย์ยามเช้ากันสองคน” คิเสะไม่วายที่จะพูดหยอก

ฟุริฮาตะแค่หัวเราะแหะๆให้คิเสะ

.....พวกเขาไม่ได้นัดเจอกันแล้วก็มีแต่ทานูกิให้ดูด้วย

“แล้วที่นายตื่นมาแต่เช้ามาเดินตามหาฉัน เรียกว่าอยากเจอหรือเปล่าล่ะ?” อาคาชิถามกลับ เขาไม่คิดว่าอดีตเพื่อนร่วมทีมคนนี้จะยอมทิ้งให้คนรักนอนอยู่คนเดียวทั้งที่เพิ่งผ่านคืนแรกแสนสำคัญเพื่อมาเดินเล่นแน่  คิเสะรู้ว่าอาคาชิเป็นพวกตื่นเช้า ถ้าไปหาที่ห้องไม่เจอก็คงจะเดินหาในเรียวกัง

“รู้ทันจังเลย” คิเสะทำเสียงเบื่อที่อาคาชิไม่มีปฎิกิริยาอะไรกับคำหยอกของเขา จะการ์ดแข็งไปไหน? “ฉันคิดสุดยอดแผนขอคืนดีให้มุราซากิบารัจจิไว้แล้วน่ะซี่”

“เอ๊ะ!” ฟุริฮาตะลืมเรื่องที่จะหนีกลับห้องทันที “นายคิดแผนระงับเหตุเลือดตกยางออกได้แล้วเหรอ?” คิเสะพยักหน้ารับอย่างมั่นใจ

“แผนนั้นคือ ดับเบิ้ลเดท in กุนมะ ยังไงล่ะ” คิเสะว่าพลางชูนิ้วโป้งให้อย่างมั่นใจ

“.........ห๋า...” ฟุริฮาตะหันกลับไปมองอาคาชิช้าๆแล้วรีบหันกลับมามองคิเสะ “เอาจริงดิ?”

“ชัวร์อยู่แล้ว” นายแบบหนุ่มขยิบตาทีนึง “รับรองว่าแผนนี้ดีสุดๆ” ทั้งที่คนคิดแผนมั่นใจมากๆแต่อาคาชิก็ถอนใจเหนื่อยหน่าย ส่วนฟุริฮาตะนั้นทำหน้าเหมือนถูกลูกบาสอัดใส่หัว

ดี.......แน่เหรอ? ฟุริฮาตะคิดในใจอย่างรู้ในชะตากรรมข้างหน้าของตนเอง ถ้ามุราซากิบาระไม่ชะตาขาด เขานี่แหล่ะจะขาดก่อนใครเพื่อน!!

 

********************************************************************************

 

“ทำไมพวกฉันต้องตื่นแต่ไก่โห่ลงมาฟังนายพูดด้วยฟะ!” อาโอมิเนะพูดพลางหาวหวอด เขายืนกอดคางามิเป็นหลักยึดเพราะยังไม่ตื่นเต็มตาแต่ก็โดนปลุกให้ออกมาข้างนอกแต่เช้า ตอนนี้ผู้ร่วมทริปทั้งสองกลุ่มมารวมกันเรียบร้อย คนที่ไปเรียกก็ไม่ใช่ใครที่ไหน นายแบบหนุ่มหน้าเป็นขวัญใจของสาวๆทั้งหลายแต่มีเจ้าของหัวใจเพียงคนเดียวนั่นเอง

“ก็ทุกคนมาเที่ยวกันทั้งที ก็ต้องออกไปเที่ยวสิ” คิเสะบอกทุกคน

“แล้วคุณคาซามัตสึล่ะ?” ทาคาโอะถามเมื่อไม่เห็นอดีตกัปตันทีมไคโจลงมารวมกลุ่มกับเขาที่หน้าเรียวกังด้วย

“รุ่นพี่บอกว่าปวดตัว เลยไม่อยากไปไหนน่ะ” หนุ่มผมทองเอานิ้วชี้ปิดปากไว้ ทาคาโอะทำสีหน้าว่ารู้กันจึงไม่ถามต่อ

“ไม่ต้องมาอวดเลยนะเฟร้ยว่าเมื่อคืนแกทำสัปดนอะไรไปมั้ง” อาโอมิเนะก้มลงไปเอาหิมะมาปาใส่คิเสะ

“อย่ามองผมแบบนั้นซี่ ผมไม่ได้เป็นคนสัปดนน้า” คิเสะหลบการโจมตีของอาโอมิเนะ แล้วเข้าไปยืนใกล้กับคางามิ นายแบบหนุ่มใช้ปลายนิ้วเกลี่ยข้างแก้มคางามิเบาๆพลางกระซิบข้างหู “ไม่ทำอะไรผลีพลามในคืนแรกนั่นล่ะคือสุภาพบุรุษ” คางามิถึงกับหน้าแดงเมื่อหันไปประสานสายตากับคิเสะพอดี

โหมดหมาป่านี่น่ากลัวจริงๆ

“ถอยออกไปเลย!” อาโอมิเนะดึงคางามิออกจากคิเสะ “เท็ตสึ ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานซะ!”

“รับทราบครับ” คุโรโกะใช้มือถือกดถ่ายรูปไปก่อนหน้านั้นแล้ว “ไว้เอาไปให้รุ่นพี่คาซามัตสึดูดีกว่า”

“อย่าน้าคุโรโกจจิ!”

               “เจี้ยวจ้าวกันเหลือเกิน” ฮิมูโระมองน้องชายต่างสายเลือดของเขาถูกผู้ชายสองคนทำเจ้าชู้ใส่ นี่เขาควรกลุ้มใจมากขึ้นหรือปลงดีนะ?

“เรียวตะ นายจะเข้าเรื่องได้หรือยัง?” อาคาชิเรียกให้คิเสะกลับเข้าประเด็นเสียที นายแบบหนุ่มที่โดนอาโอมิเนะหยิกแก้มอยู่ต้องรีบเปลี่ยนท่าทีอย่างไว

“คือเพื่อให้การเที่ยวครั้งนี้ของพวกเราสนุกมากขึ้นและได้ความทรงจำดีๆก่อนเปิดเทอม” คิเสะอธิบายอย่างรวดเร็ว “พวกเราควรจัดดับเบิ้ลเดทด้วยกัน อ๊ะ! แต่ผมต้องอยู่ดูแลรุ่นพี่ที่เรียวกังคงไปด้วยไม่ได้”

“อีกแล้วเรอะ!” คางามิทำหน้างงๆ “แล้วทำไมต้องเป็นดับเบิ้ลเดท” คุโรโกะเองก็สงสัย คิเสะชี้ไปที่เพื่อนผมม่วงที่ไม่พูดไม่จาอะไรตั้งแต่ที่พวกเขามารวมตัวกัน คุโรโกะมองตามแล้วก็พยักหน้ารับ

“เอ้า ก็จะได้ไปเที่ยวด้วยกันไง มาไกลถึงต่างจังหวัดกันทั้งที” คิเสะชักแม่น้ำทั้ง 5 ให้เพื่อนๆฟัง หรือที่จริงก็คือให้ฮิมูโระฟัง “พอเปิดเทอมพวกเราว่างกันซะที่ไหน” แผนของคิเสะคือให้ทุกคนออกไปเที่ยวด้วยกันเพื่อสร้างบรรยากาศดีๆแทนการอุดอู้อยู่แต่ในเรียวกัง และเพื่อกันไม่ให้ฮิมูโระกับมุรากิบาระแยกกันไปเที่ยว เขาเลยทำการจับคู่ให้แต่ละคนซะ อย่างฮิมูโระต่ะถึงจะหัวแข็งแต่ก็เป็นพวกรักษามารยาท ถ้าเจอสถานการณ์ที่ต้องทำเพื่อส่วนรวม ถึงจำใจก็คงทำ

“นายคิดอะไรของนาย” มิโดริม่าขมวดคิ้ว ไม่คิดว่ามันจะเกี่ยวกันตรงไหน เมื่อเห็นอาคาชิพยักเผยิบไปทางมุราซากิบาระ มิโดริม่าก็เปลี่ยนท่าทีอย่างรวดเร็ว “งั้นฉันจะไปกับทาคาโอะ” หนุ่มผมเขียวขยับแว่นทำวางฟอร์มว่าเขาเกิดอยากจะเที่ยวขึ้นมาแล้ว

“แหงล่ะ ชินจังจะขาดฉันไปได้ยังไง” ทาคาโอะใช้นิ้วโป้งชี้ที่ตัวเองอย่างภูมิใจ

“ฉันจะไปร้านแกะสลัก อยากได้ทานูกิไม้ของไปประดับหน้าบ้านพอดี”

“นี่นายอยากได้ตัวขนาดไหนกันเนี่ย!” ทาคาโอะร้องถาม มิโดริม่าไม่ตอบแต่เขาทำมือประมาณว่าสูงเท่าเอวเขา “โหดปั่ย นี่นายจะให้ฉันช่วยขนกลับด้วยเรอะ!”

“แค่ให้ขนไปที่ทำการไปรษณีย์เท่านั้นล่ะ”

“มันก็พอกันแหล่ะ!!”

“ดูเมือนจะมีคู่ที่เลือกสถานที่ได้แล้วนะ” คิเสะมองมิโดริม่าแบบขอบคุณที่ไม่ค้านแผนการณ์ของเขา

“ยังไงฉันก็จะไปกับคางามิ” ถึงอาโอมิเนะจะไม่สนใจแผนของคิเสะ แต่ในเมื่อมันเป็นเดทเขาก็ควรจะไปกับคางามิ

“เรื่องนั้นไม่บอกก็รู้แล้วครับ” คุโรโกะถอนใจ “งั้นผมก็....”

“ฉันไปกับนายเอง” ฟุริฮาตะรีบถลันไปหาเพื่อนร่วมทีมแต่ก็ถูกคิเสะจับตัวไว้ก่อน

“ฟุริฮาตะคูงงง” คิเสะรีบดันฟุริฮาตะไปทางอาคาชิที่ยืนคู่กับมุราซากิบาระ “นายไปกับอาคาชิจจินะ”  

“......อะอะ...” ฟุริฮาตะทำปากพะงาบๆเหมือนปลาขาดน้ำ  นี่มันแกล้งกันชัดๆ เขากำลังถูกรุ่นปาฎิหาริย์แกล้งแล้วเอาไปออกรายการวาไรตี้แน่ๆ! “ฝะ...ฝากด้วยนะครับ” หนุ่มผมน้ำตาลพูดเป็นทางการไปโดยอัตโนมัติใจเต้นโครมครามเพราะอยู่ระหว่างดีใจกับหวั่นใจที่ไปเที่ยวกับอาคาชิ

“ฝากด้วยแล้วกัน” อาคาชิตอบรับพอให้ฟุริฮาตะใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง(แต่ก็ไม่ทั้งหมด) กัปตันทีมราคุซันรู้อยู่แล้วว่าคิเสะต้องให้เขาจับคู่กับฟุริฮาตะแน่ๆ ถึงการล้อเล่นของเพื่อ